ADHD
Het basiskenmerk van ADHD is een gebrek aan zelfsturing. Kinderen met ADHD zijn gemakkelijk afleidbaar en ze hebben moeite om zich te concentreren. Ze reageren impulsief en zonder nadenken. Het zijn ook kinderen die gemakkelijk door andere kinderen over te halen zijn tot ongewenst gedrag. Ze komen chaotisch over, omdat ze vaak met alles tegelijk bezig zijn en niet weten wat ze het eerst moeten aanpakken. Ze verlangen een directe bevrediging van hun behoeften; ze kunnen niet goed op hun beurt of op uitstel van aandacht wachten.
Deze kinderen vallen ook vaak anderen in de rede. Ze zijn onrustig: wiebelen, draaien, friemelen. Ze kunnen niet rustig spelen en door het gebrek aan zelfsturing zijn ze moeilijk te corrigeren.
Er zijn drie verschijningsvormen:
werkhoudingsproblemen;
overbeweeglijkheid;
sociaal-emotionele problemen.
Als leerkrachten geconfronteerd worden met een leerling met ADHD, dan worden ze vaak ook geconfronteerd met medicatie. Ritalin, Dixarit en Dipiperon zijn een drietal medicijnen die invloed hebben op de verschijningsvormen van het syndroom. Gebruik en dosering moeten voortdurend door een arts gecontroleerd worden. Waar voorheen enkel kinderartsen, kinderpsychiaters en neurologen deze medicatie voorschreven, gebeurt het nu ook steeds vaker dat de huisarts dat doet. Er zijn zeer duidelijke afspraken nodig omtrent de dosis en omtrent het geven van de medicijnen tijdens het weekend en vakantieperioden.
Bij de behandeling van ADHD is medicatie slechts een onderdeel. Daarnaast moet er gewerkt worden aan gedragsveranderingen, omgang in de klas en sociale vaardigheden. Leerlingen met ADHD zijn gebaat bij zeer veel structuur, regelmaat en duidelijkheid.
Er wordt tegenwoordig veel over ADHD gepubliceerd en er wordt nog gemakkelijker over gesproken, waardoor wellicht de indruk gewekt wordt dat ADHD "in de mode" is. Kinderen met ADHD hebben echter wel degelijk een aandoening die hun leven behoorlijk kan verstoren. Omdat er bij steeds meer drukke en ongeconcentreerde kinderen ADHD wordt gediagnosticeerd, kan ook de indruk gewekt worden dat de term op een eenduidig beeld slaat, maar er zijn veel verschillende types, evenals grote verschillen in ernst.
ADHD is een syndroom. Een syndroom heeft een reeks van kenmerken. Een persoon moet aan een aantal van die kenmerken voldoen om tot vaststelling van het syndroom te komen. Het beeld kan daardoor nogal verschillend zijn. Eigenlijk wordt de diagnose gebruikt als verzamelnaam voor een viertal types: ADD, HD, ADHD en ADHD/ODD.
Kijk voor meer informatie op
www.balansdigitaal.nl.